قنبر راسخ در گفت و گو با پایگاه خبری حیات گفت: اما در ساختار ارتش افرادی حضور داشتند که با دل و جان برای پیروزی انقلاب اسلامی تلاش کردند و تمامی خطرات را به جان می خریدند. نمونه بارز این افراد امیر رحیمی است که در هیاهوی انقلاب گمنام مانده است. حتی با این که وی بعد از انقلاب هشت سال مسئولیت جانشینی وزارت دفاع را بر عهده داشت ولی افراد اندکی هستند که از سرگذشت ایشان خبری دارند.

راسخ با اعلام این که هیچ سازمانی همانند ارتش فعالان بیشمار انقلابی نداشته است اذعان کرد: شما اگر سازمان های مختلف پیش از انقلاب را بررسی کنید نمی توانید شمار نیروهای انقلابی شان را بیشتر از ارتشی ها برآورد کنید. در دوران طاغوت حدود 15 نفر از نیروهای انقلابی ما در گارد شاهنشاهی حضور داشتند که سرآمد آنها شهید کلاهدوز و مصطفی توتیایی بودند. از آنجایی که کسی از سرگذشت این عزیزان با خبر نیست اکثریت بر این باورند که شهید کلاهدوز از ابتدا سپاهی بوده است.

این زندانی سیاسی با اشاره به زندانیان قبل از انقلاب که در دوران دفاع مقدس هم جضور داشتند اذعان کرد: منوچهر طالب لو قبل از انقلاب 13 سال در زندان های ستم شاهی مورد شکنجه قرار گرفت و بعد از انقلاب 140 ماه در جبهه حضور پیدا کرد و دست آخر در اثر استنشاق گازهای شیمیایی به درجه رفیع جانبازی (جانباز 60 درصد) نائل آمد. احمد پورسامانی از جمله افرادی است که در ترور شاه در سال 44 دست داشت و یازده سال از عمر خود را در زندان های طاغوت گذراند که با شروع جنگ تحمیلی به اسارت نیروهای عراقی درآمد و اکنون جزو آزادگان و جانبازهای پر افتخار کشورمان محسوب می شود.

وی با اشاره به نفوذی های انقلاب در دستگاه شاهنشاهی ادامه داد: افرادی که به عنوان نفوذی نیروهای انقلاب در دربار حضور داشتند از تمامی کسانی که فعالیت انقلابی می کردند نقش مهم تر وبسیار پرخطر را بر عهده داشتند. چرا که اگر درباریان پی به اهداف این افراد می بردند بدون شک کار انقلاب دچار مشکل می شد. در این بین هم افرادی از بدنه ارتش بودند که بعدها مسئولیت های مهمی در جمهوری اسلامی پیدا کردند.

راسخ گفت: محمد عرب کسی است که به عنوان نیروی انقلابی در ارتش زمان شاه خدمت می کرد اما بعد از انقلاب 15 سال به عنوان معاون و یا سفیر وزیر امورخاجه مشغول به خدمت شد. حبیب الله جریری هم از همین افراد است که بعدها علاوه بر داروسازی در ایران، استاندار سیستان بلوچستان شد.

این جانباز انقلاب با اشاره به فعالیت کانون زندانیان سیاسی نیروهای مسلح قبل از انقلاب بیان کرد: در این کانون افرادی حضور دارند که در نیروهای مسلح فعالیت می کردند که در دوره مبارزات قبل از انقلاب به زندان افتادند. کسانی که در ژاندارمری ، شهربانی، تسلیحات نیروی زمینی، هوایی و دریایی خدمت می کردند اکنون عضوی از کانون زندانیان سیاسی نیروهای مسلح قبل از انقلاب هستند.

وی در پایان افزود: این کانون حدود هشت سالی است که فعالیت خود را آغاز کرده است. ما از ابتدا سعی کردیم با اعضای حاضر در تشکل گفت و گو و مصاحبه داشته باشیم و خاطرات آنها در تاریخ ثبت شود. چراکه مردم باید از نحوه فعالیت آنها و سرگذشتشان با خبر باشند.